فصل دوازدهم - دستور براى قىكننده كسى كه قى كرده است بعد از استفراغ بايد دهان و صورت را با مخلوط سركه و آب بشويد تا سنگينى سر از بين برود ؛ مقدارى مصطكى با آب سيب بخورد ؛ از خوردن غذا و نوشيدن آب امتناع ورزد و بياسايد ؛ شراسيف را با روغن اندوده كند « 253 » ، به حمام برود و تن را با شتاب شست‌وشو دهد و بيرون آيد . اگر از خوردن ناگزير بود خوراك خوشمزهء نيك‌گوهر و زودهضم بخورد . فصل سيزدهم - فوائد قى كردن بنا بفرمودهء بقراط در هر ماه بايد دو روز پىدرپى قى كرد تا اگر بعد از استفراغ اول چيزى باقىمانده باشد استفراغ دوم آن را بيرون براند و نگذارد بمعده برسد . بقراط تاكيد مىكند كه اين عادت ، سلامت را تامين مىكند . اگر قى كردن بيشتر از آن باشد كه بقراط فرموده است زيان‌بخش است . عادت به قى كردن چند فائده دارد بقرار زير : 1 - قى بلغم و صفرا را بيرون مىريزد و معده را پاكيزه نگه مىدارد . 2 - قى صفرائى را كه در روده‌ها مىريزد بيرون مىراند و روده‌ها را پاك مىگرداند . 3 - قى سنگينى سر را از بين مىبرد ، چشم را روشنائى مىبخشد ، بندآمده‌هاى مواد غذائى را دفع مىكند . 4 - قى براى كسانى كه به معده‌شان صفرا ريزش مىكند و طعام را فاسد مىكند مفيد است . اگر قى كردن سبقت داشته باشد غذا به محل پاك وارد مىشود ، معده ديگر از چربى نفرت نمىكند ، اشتهايش درست مىشود و ميل خوردن مواد تندمزه و ترش و گس مىكند . 5 - قى براى فروهشتگى بدن خوب است ، براى قرحهء كليه مفيد مىباشد و براى قرحه‌هاى مثانه نافع است . 6 - قى از وسائل مطلوب معالجه بيمارى جذام است . 7 - قى براى از بين بردن بدرنگى ، صرع ، يرقان ، نفس‌گرفتگى ( آسم ) ، لرزش و فالج خوب است .

--> ( 253 ) - نسخهء انگليسى : « قسمت بالاى شكم ( اپىگاستريم ) با روغن ماساژ داده شود » .